OPINIE Is het niet eens tijd dat André Rieu wat gas terugneemt?

Stad

8 Feb 2012
reageer
maarten van laarhoven, Dichtbij redacteur

Ook grote artiesten zijn gevoelig voor een griepje. Foto ANP

„Papa kan geen nee zeggen. Hij is een visionair, maar ook wereldkampioen kosten maken. Nu ga ik over zijn agenda'', zei Pierre Rieu, zoon van de wereldberoemde Maastrichtse violist André Rieu, in september 2010 tegen het Duitse boulevardblad Bild. De massakrant had berekend dat het afzeggen wegens ziekte van een aantal van Rieu's optredens, in onder meer Groot-Brittannië, Australië, en Nieuw-Zeeland – de violist zou van zijn huisarts een verbod hebben gekregen om op de planken te gaan staan – de firma Rieu flink wat geld gekost had.

Acht miljoen euro in twee maanden tijd, becijferde de krant. Bij een dagomzet van 130.000 euro zou dat neerkomen op 5416 per uur, 90 euro per minuut en 1,50 euro voor iedere seconde dat Rieu’s Stradivarius noodgedwongen in de vioolkoffer moest verblijven.
Natte vingerwerk natuurlijk, van een krant die ook niet alles weet.
Inmiddels is duidelijk dat het harde werken en gereis over de hele wereld opnieuw zijn tol geëist heeft. De inmiddels 62-jarige maestro heeft opnieuw een aantal concerten moeten afzeggen, die keer wegens stevige griep en een virale infectie.

Werden eerder concerten in Leipzig en Dortmund van de activiteitenkalender geschrapt, deze maand moeten de fans in Bremen, Mannheim en München eraan geloven. Ook de Deense steden Odense en Kopenhagen zijn inmiddels afgezegd. Kerstin Cornelis, woordvoerster van Rieu, laat weten dat het allemaal wel meevalt met de grote meester en dat Rieu na carnaval weer in blakende gezondheid op de wereldpodia zal verschijnen. De vele fans hoeven niet bang te zijn dat de gekochte tickets hun geldigheid verliezen. De concerten worden ‘gewoon’ verplaatst naar een later tijdstip, waarop de kaarten gewoon gebruik kunnen worden als entreebewijs.

Intussen lopen de kosten van de megaoperaties die de Rieu-concerten stuk voor stuk zijn gewoon door. Dat die kosten aan de hoge kant zijn, is iets dat niemand zal verbazen. Bild berekende destijds dat de firma Rieu 120 medewerkers op de loonlijst heeft staan. Zij moeten allemaal worden doorbetaald, terwijl er geen noot wordt gespeeld. Tel daarbij op de hotels, vliegreizen en andere kosten die met de optredens zijn gemoeid, en je beseft dat je met een kleine ramp te maken hebt.

Hier wreekt zich meteen het feit dat het orkest een bijzonder bedrijf is, met aan het roer een ‘president-directeur’ die niet alleen een wandelende reclame is voor de stad Maastricht, maar tevens een ambassadeur voor Nederland. Als hij geveld wordt door een griepje, laat staan iets ernstigers, is er niemand die het even van hem overneemt. En zelfs als dat wel het geval zou zijn, zou er niemand komen luisteren, want elke melodie van André Rieu-orkest zonder zijn vaste dirigent, klinkt als een doodgewone wals.

Inmiddels komt met het noodgedwongen afzeggen van een reeks optredens in Duitsland het harde werken van de stehgeiger als een mokerslag terug. Niet alleen André Rieu is visionair, ook de vooruitziende blik van zijn zoon Pierre, die immers zijn agenda beheert, maar er wezen. Anderhalf jaar geleden adviseerde hij zijn pa al het wat rustiger aan te doen, en vaker ‘nee’ te zeggen.
Misschien is het inderdaad tijd dat André eens luistert. Ook grote artiesten moeten soms een beetje worden afgeremd.

U weet meer stuur door